نقطه ای بدون بازگشت برای مردان ایکس

پاتریک استوارت طی فزون تر از شش دهه آن قدر با هالیوود همکاری کرده و در سریال های تلویزیونی و برخی فیلم های سینمایی موسوم به «سفر ستاره ای» (در ایران با نام «پیشتازان فضا») شرکت کرده که خیلی ها فراموش کرده اند این هنرمند تئاتری و کلاسیک و 78 ساله، متولد شهر میرفیلد واقع در منطقه یورکشایر انگلیس است ودانش نمایشی و هنر بازیگری را هم در مدرسه عالی تئاتر اولدویک شهر بریستول انگلیس آموخته است و پایه های شهرتش در سازمان معتبر رویال شکسپیر نهاده شد. برای نسل جدید تر استوارت نه حتی کاپیتان ژان لوک پیکارد جانشین کاپیتان کرک «Star Terk» بلکه پروفسور چارلز زاوی یر در سری فیلم های کمیک بوکی «مردان ایکس» است که قسمت اخیر آن به نام «لوگان» به ادعای استوارت و همگنان او فرصت تازه و وسیع تری را در قیاس با سایر فیلم های این ژانر برای ارائه هنرهای بازیگری اش در اختیار وی و همچنین هیوجکمن استرالیایی قرار داده است که یک بار دیگر در نقش کلیدی وولورین ظاهر می شود. این بار وولورین و زاویری که پیرتر و شکننده تر از هر زمانی نشان می دهد، در مرز امریکا و مکزیک اردو زده و در فضایی «شین» وار و در حال و هوایی مثل «نابخشوده» (اولی وسترن کلاسیک سال 1953 جورج استیونس است و دومی وسترن چندین و چند اسکاری سال 1992 کلینت ایست وود) به بررسی و تأمل پیرامون دوستی، خشونت و گمراهی ها می پردازند. در مصاحبه پیش رو استوارت که سابقه صدا پیشگی در فیلم های «تد» و «پدر امریکایی» را هم دارد و دو جایزه معتبر تئاتری اولیویر را در بازسازی های «انتونی و کلئوپاترا» در 1979 و «هملت» در 2008 تصاحب کرده است درباره «لوگان» و برخی مسائل دیگر روز سخن می گوید.
آقای استوارت، چه تفاوت ...

[ مشاهده متن کامل نقطه ای بدون بازگشت برای مردان ایکس در روزنامه ایران ]