ماهنامه بارثاوا/ سریال «شهرزاد» در فصل دوم به دلیل با وجود کارگردانی معمولی و غیر خلاقانه، فیلمنامه ضعیف و شعاری، دیالوگ های تکراری و استفاده از کلیشه های تجربه شده فصل اول، بدون هیچ خلاقیتی و تنها به این دلیل که توانست داستانش را کش بدهد، 15هفته تماشاگر را به سوی خویش خواند. سازندگان بیش از آن که به چگونگی اتفاقات سریال و مخاطب آن فکر کنند، در فکر ساختن فصل های دیگر هستند. سریالی که در پایان فصل یک در اوج تمام می شود، در فصل دوم بدون هیچ اتفاق تازه ای از قسمت اول تا 15 دنبال می شود، چرا که سرمایه گذاری وجود دارد که هزینه را تأمین کرده، ستارگانی در سریال هستند که مورد توجه قرار دارند، کارگردانی در مجموعه حضور دارد که می توان سریال های بهتری از او را به یاد آورد و در نهایت رسانه هایی هستند که تنور ماجراهای سریال را به خوبی گرم می کنند. به همین سادگی، نه از رتبه بندی برای ارتقای کیفیت خبری هست و نه از صنعت سریال سازی. همین که به «شهرزاد» در سوپرمارکت ها توجه شود، کافی است. این پایان تراژدی سریال سازی معاصر است. محمد امامی، تهیه کننده سریال «شهرزاد» افت کیفیت فصل دوم آن را با افت کیفیت سریالی چون «بازی تاج وتخت» در بعضی از فصل ها مقایسه کرده است.
برچسب: شهرزادی,
نویسنده: امیر